miércoles, 2 de abril de 2014

DÍA MUNDIAL DO TEATRO - 27 de marzo


O 27 de marzo foi declarado Día Mundial do Teatro desde 1961 polo ITI (Instituto Internacional do Teatro) e pola UNESCO.

Este ano está adicado ao dramaturgo sudafricano Brett Bailey: “Onde sexa que haxa unha sociedade humana, o espírito incontrolable de presentación maniféstase por si só.”

No Leiras, para celebralo, fixemos unha pequena exposición de programas teatrais, tanto de obras clásicas como modernas. Agardamos que vos guste.
Ademais, propoñémosvos un xogo (as pistas están ao final):

PASATEMPO:     Gústache o teatro?

Aquí propoñemos unha serie de textos famosísimos, sacados dalgunhas das máis célebres obras dramáticas de tódolos tempos, e ti tes que descubrir os títulos correspondentes.


A)   VECIÑA DESDENTADA.
              Deste ovo saen polo menos cen tortillas.
 
         ANXA.
               Pero batilo leva tres días tamén polo menos.

        VECIÑO GORDO.
             Quero tortilla.

       ELÍAS.
           Anxa, o Toneladitas quere tortilla.

       VECIÑO GORDO.
            Quero laranxas.

       VECIÑO TORTO.
            Tamén quere laranxas.

       ANXA.
            Aquí non hai laranxas. As cirolas esas (sinalando) non se poden coller, que estouran.

      ELÍAS.
          Non estourou máis ca unha, digo eu.

     ANXA.
          Cando estourou unha é que poden estourar todas.

    UNHA LARANXA.
         Non señora. ¡Nin todos somos iguais!



        B)    SEGISMUNDO.
                                       ... Eu soño que estou aquí
                                          destas prisións cargado,
                                          e soñei que noutro estado
                                          máis agradable me vin.
                                          Que é a vida? Un frenesí.
                                          Que é a vida? Unha ilusión,
                                          unha sombra, unha ficción,
                                          e o maior ben é pequeno;
                                          que toda a vida é soño
                                          e os soños, soños son.



C)      ... ¡Ser ou non ser; velaquí o problema! ¿Que é máis elevado para o espírito: sufrir os golpes e dardos da insultante fortuna, ou tomar as armas contra un mar de calamidades e, facéndolles frente, acabar con elas? ¡Morrer..., durmir, nada  máis! [...] Morrer...,durmir! Durmir!... Quizais soñar!


          D)  GASPAR.
                                 ¡Deus creador! ¿Que marabilla!
                                 ¿Que estrela será esa que brilla?
                                 Ata agora, non a tiña percibido;
                                 fai ben pouco que ten nacido.
                                 ¿Nacería xa o Creador,
                                 de todas as xentes señor?
                                 Non é verdade, non sei o que digo;
                                  todo isto non vale un figo.
                                 Outra noite o catarei,
                                 E se é verdade, ben o saberei.




      E)    Oh, Romeo, Romeo. ¿Por que es Romeo?
              Nega a teu pai e rexeita o teu nome.
              Ou xúrame amor
              e deixarei de ser unha Capuleto.



F)        XUÍZ. 
                   Que vos hei matar, creede,
                 neste poldro , viláns.
                 Quen matou ao Comendador?
           
             PASCUALA.
                       Fuente Ovejuna, señor.



G)     ... E non quero choros. A morte hai que mirala á cara. Silencio! A calar dixen! As bágoas cando esteas soa! Afundirémonos todas nun mar de loito. Ela, a filla máis nova de Bernarda Alba, morreu virxe. Oístes? Silencio, silencio dixen! Silencio!



H)    SEÑOR FUCO.
         Ningún de vós morreu tan adoecido coma min. Ti, Saturio, adormentácheste con xaropes da túa botica, para morreres ser dores. Ti, Ramón, morriches atordoado polo viño e non te decataches do pasamento. A miña morte foi arrabeada. Morrín como un can da rabia, coma quen olla unha fonte de auga pura e non pode bebela. Eu morrín de sede. ¡Morrín por namorarme de vello!


------------------------------------------------
            

Títulos:


  1. A casa de Bernarda Alba de Federico García Lorca
  2. Fuenteovejuna de Lope de Vega
  3. Romeo e Xulieta de William Shakespeare
  4. Os vellos non deben de namorarse de Alfonso R. Castelao
  5. O auto dos Reis Magos. Anónimo
  6. As laranxas máis laranxas de todas as laranxas de Carlos Casares
  7. A vida é soño de Calderón de la Barca
  8. Hamlet de William Shakespeare

No hay comentarios:

Publicar un comentario